Dzieci są częścią systemu rodzinnego, dlatego oferujemy proces, w którym ich głos może wybrzmieć w sposób autentyczny i bezpieczny psychologicznie. Dzieci bardzo boleśnie przeżywają rozpad rodziny. Mają w związku z tym odczucia, oczekiwania i potrzeby, którymi chciałyby się podzielić, a które często ukrywają. Głos dzieci może być zaskakujący, czasami trudny, ale im jest prawdziwszy, tym bardziej sprzyja dobrej rozmowie dorosłych o zasadach opieki i rozmowie z dziećmi o tym, co się dzieje.
Włączamy w mediacje dzieci od 6 do 18 roku życia, rozmowy odbywają się adekwatnie do ich wieku i dojrzałości. Proces i rozmowy są wspierane przez parę mediatorów, a za wysłuchanie i przedstawienie głosu dziecka odpowiada specjalista dziecięcy.
Jak przebiega proces?
Spotkanie mediatora z każdym rodzicem
Każdy z rodziców spotyka się na spotkanie indywidualne z mediatorem.
Spotkania mediacyjne rodziców
Dwa spotkania wspólne z udziałem mediatorów pozwalają się zmierzyć z trudnymi tematami przed włączeniem dzieci. Spotkań może być więcej, jeśli rodzice uznają, że ich potrzebują.
Rozmowa specjalistki z każdym rodzicem
Po wspólnej decyzji o włączeniu dziecka, specjalistka kontaktuje się telefonicznie z każdym rodzicem. Wyjaśnia co dzieje się na spotkaniu z dzieckiem i przekazuje wskazówki przydatne w rozmowie z dzieckiem o procesie.
Spotkanie specjalistki z dzieckiem
Spotkanie bez obecności rodziców. Dziecko ma szansę opowiedzieć o swoim świecie wewnętrznym w kontekście sytuacji rodziny. Specjalistka przygotowuje się do prezentacji jego głosu.
Sesja mediacyjna z udziałem specjalistki
Spotkanie rodziców, mediatorów i specjalistki, która prezentuje głos dziecka. Dziecko może być obecne, o ile wyrazi taką chęć. Rodzice otrzymują ważne informacje do dalszych decyzji.
Spotkania mediacyjne rodziców
Powrót do spotkań wspólnych ze wsparciem mediatorów. Na podstawie rozmów i informacji od dziecka, rodzice decydują o dalszych krokach – pogłębianie zrozumienia, praca nad porozumieniem lub zakończenie mediacji.
Jak proces może pomóc?
Dzieciom
- poczuć, że są ważne i mają wpływ na sytuację
- wyrazić uczucia i oczekiwania oraz zmniejszyć poziom stresu
- uwolnić się od poczucia odpowiedzialności za sytuację i decyzje dorosłych
Dorosłym
- zobaczyć sytuację oczami dziecka i utrzymać z nim bliską relację
- podjąć decyzje dotyczące dalszej opieki nad dzieckiem
- zmniejszyć lęk o dziecko
